Caridina01.jpg
De lange reis naar het aquarium van kweek- en wildvangvissen Afdrukken

Bron: Zilverhaai Beringen

Waarschijnlijk zullen er niet veel aquariumhouders zijn die zich afvragen waar hun vissen eigenlijk vandaan komen. Als je er naar zou vragen krijg je wellicht als antwoord: “uit de dierenspeciaalzaak hier uit de buurt”.
Ja, dat is zo, net zoals de melk uit het grootwarenhuis komt. Wie denkt daarbij eigenlijk nog aan de koe?

 Siervissen hebben, voordat ze in het aquarium worden toegelaten, vaak een lange reis achter de rug en van de vangst of de kweek, de verzorging en het transport zijn heel wat mensen aan te pas gekomen.
In de sierhandel onderscheiden we twee groepen: de nakweek en de wildvang; “in het wild” gevangen dieren. De marktstructuur bepaalt wat er tenslotte in de winkel wordt aangeboden. Dat werkt volgens een aantal regels. Op eenvoudige wijze en massaal te kweken vissen vinden hun oorsprong in het Verre Oosten.
Voor Europese kwekers is er een markt voor moeilijk kweekbare vissen die ook niet vaak met importzendingen meekomen. Ook zijn kwekers in Europa er als de eersten bij als er sprake is van pas “ontdekte” en gemakkelijk te kweken soorten. Tenslotte hebben we te maken met lastig kweekbare, maar gemakkelijk in grote aantallen te vangen vissen die dan als wildvang op de Europese markt komen.

Regelmatig word ik benaderd door kwekers die vragen wat zij het beste kunnen gaan kweken. Daarop is moeilijk een antwoord te geven. Gemakkelijk te kweken soorten lijken het aantrekkelijkst, maar omdat het niet zo moeilijk is gebeurt het op grote schaal. Of het probleem is dat er geen vraag naar is. Interessante soorten die nog weinig worden aangeboden zijn, ook voor de Europese kweker, meestal moeilijk groot te brengen. Het pittige prijskaartje dat eraan hangt leidt bovendien toe dat de vraag ernaar snel opdroogt. Kippen die gouden eieren leggen komen nu eenmaal ook in de siervishandel niet voor.

Een goed voorbeeld daarvan is Melanotaenia praecox. De eerste exemplaren van deze vis werden aan de groothandel voor (5 euro) aangeboden en de winkelprijs was dan soms meer dan 20 euro. Nu echter behoren ze tot de goedkoopste regenbogen. Sommige kwekers dachten bij een verkoopprijs van 5 euro enige tienduizenden vissen op de markt te brengen zonder afbreuk te doen aan de prijs.
Niet dus: deze mooiste onder de regenboogvissen worden nu aan de groothandel aangeboden voor dik beneden een halve euro. Eigenlijk belachelijk goedkoop voor zo’n mooie vis.

Wildvang

Volgens een rapport van Claudia Vinke is van alle geïmporteerde zoetwatervissen zo’n 5 procent uit het wild gevangen. Dat is eigenlijk een heel klein percentage als je nagaat dat de populairste aquariumvis, de kardinaaltetra, vrijwel uitsluitend uit het wild wordt gevangen.
Belangrijke exportlanden voor wildvang zijn Brazilië, Columbia, Peru, Nigeria, Maleisië, Indonesië en Sri Lanka.

Het vangen gebeurt gewoonlijk met handnetten en daarbij, evenals bij de behandeling daarna, gaat men met de grootst mogelijke zorg te werk. Een beschadigde of dode vis levert de visser namelijk geen cent op. De vangst gaat vervolgens naar een opvangbassin tot de opkoper in de buurt komt. Deze vervoert de dieren naar een verzamelstation waar de volgende tussenhandelaar ze overneemt. Ze worden getransporteerd in bakken van kunststof die met een grote regelmaat van vers water worden voorzien.
Ook dit deel van het totale circuit staat goede zorg op de eerste plaats, om dezelfde al genoemde zakelijke reden.
De exporteur neemt de dieren over, houdt zo voor kortere of langere tijd in grote bassins of aquaria en maakt ze gereed voor transport naar Europa, Amerika of Azië. Alleen dieren die in optimale gezondheid verkeren worden verstuurd nadat ze minstens twee dagen, onder andere door vasten, op het transport zijn voorbereid. Veel van deze schakels in de keten zijn uiterst geperfectioneerd, niet alleen op grond van jarenlange ondersteuning, zoals door het Project Paiba in Brazilië.

Kweek

 Volgens het rapport van Claudia Vinke is van alle geïmporteerde zoetwatervis zo’n 95% afkomstig van teelt. Dat gebeurt in vele landen: Nederland, Duitsland, Tsjechië, Hongkong, Sri Lanka, Maleisië, de Verenigde Staten enz. Vele honderdduizenden mensen zijn voor hun bestaan afhankelijk van siervisteelt. Vooral de zeer professionele kwekers in Singapore en Hongkong hebben op het gebied van teelt van tropische siervissen baanbrekend werk verricht. De fraaist gekleurde varianten van guppen, plaatjes, zwaarddragers en molly’s vinden hun oorsprong in Singapore. Door de aldaar gestegen kosten wordt nu steeds meer gebruik gemaakt van in Maleisië en Thailand gekweekte vis die dan via Singapore wordt geëxporteerd.
Hongkong heeft vooral een naam verworven met de kweek van alle mogelijke kleurvarianten discussen. Op dit moment is Hongkong vooral bekend om de neon-tetra’s. Het grootste gedeelte van de in de wereld  gekweekte neons wordt in het aangrenzende deel van China gekweekt en via Hongkong over de hele wereld geëxporteerd. Ook in de Verenigde Staten (Florida) wordt op grote schaal siervis geteeld.

Thuiskwekers

In Tsjechië zijn vrijwel geen professionele kwekers, maar toch is dit land de grootste siervisproducent van Europa en één van de grootste ter wereld. Het is dit land traditie één of enkele soorten siervissen te kweken als “thuiswerk” als aanvulling op de inkomsten uit een gewone baan. Tot zo’n tien jaar geleden voorzagen de thuiskwekers de eigen markt. Toen heeft een groot aantal kleine specialisten een unieke organisatie op poten gezet. Exporteurs hebben ieder een eigen netwerk van kleine specialisten wier vissen zij op hun voorraadlijsten zetten. De klanten in Europa kiezen uit dit aanbod en de bestellingen worden met eigen vervoer (soms een rit van meer dan 24 uur) uitgevoerd. Zolang de lonen in Tsjechië nog laag zijn en de thuiskwekers niet met de belastingsdienst te maken hebben gaat dit goed. Of het nog werkt wanneer het land eenmaal bij de Europese Unie is aangesloten valt nog te bezien.

Ieder zijn smaak

Sommige aquarianen vallen op de kleurvarianten van levendbarenden of discusvissen, voor anderen gaat niets boven albino– of sluiervormen. Vooral Aziaten zijn op alles wat speciale vormen, kleuren of sluiers heeft. Het maakt niets uit of die kleuren nu ingespoten zijn of niet. In 1995 was er op de grote aquariumbeurs in Singapore (Aquarama) een leverancier die heel vlot Siamese tweelingen van Arowanas voor astronomische bedragen aan de man wist te brengen. Of verkoop van zulke vissen in Nederland of  België getolereerd zouden worden moet worden betwijfeld.
Als liefhebber ga je, je bijna een crimineel voelen wanneer je zulke kleurige vissen in je aquarium hebt. Over de vele door fokken gekregen hondenrassen wordt niet gezeurd…?
Ondanks de aversie hiertegen blijken de zogeheten discobaarsjes die ons land toch nog bereiken heel snel verkocht te worden. Ook naar de rode papegaaivis en andere soorten ingespoten is vraag naar, de boycot van OFI (Ornamental Fish Industies) ten spijt.

Luchttransport

Vissen die van verder dan Europese landen hierheen komen worden meestal door de lucht vervoerd. De vissen worden volgens de regels van de IATA (Internationale vereniging voor luchttransport) verpakt. De controle daarop is heel scherp en aan juiste temperatuur en correcte behandeling van de dozen wordt veel aandacht besteed.
Enkele jaren geleden heeft Dutch Air, een Nederlandse vrachtafhandelaar, zelf gedurende een aantal wintermaanden apparatuur mee gesleurd om de boel gedurende de hele vlucht te controleren. Alles bleek prima in orde te zijn. Bij aankomst moeten tal van formaliteiten worden verricht, importeurs laten dan aan luchtvaartagenten over: het douanewerk, de keuringen enz.  

De voorraadhoudende groothandel beschikt over eigen opvangcapaciteit en geeft de vissen bij en na aankomst de best mogelijke verzorging. De winkelier kan daar zelf zijn keuze maken. Veelal worden de vissen toch per fax besteld en door de groothandelaar bij dierenwinkel of speciaalzaak afgeleverd. Dat is de plek waar de aquariumliefhebber zijn vissen uitzoekt.
Van de lange weg die de dieren hebben afgelegd heeft hij waarschijnlijk geen besef. Dat is eigenlijk ook niet zo nodig, maar het is toch goed te weten dat de visjes die hij of zij koopt, vanaf de verre rivier waar ze zijn gevangen of de kweekbak in het Verre Oosten tot aan de drempel van de winkel (en daar overheen) alle mogelijke zorg hebben ondervonden.

 
RocketTheme Joomla Templates