Hoplolatilus_marcosi.jpg
Tropheus - samen met andere Tanganyikacichliden Afdrukken

Zilverhaai Beringen

Voor cichlidenliefhebbers van het genre Tanganyika kan het van belang zijn te weten met welke andere cichliden de Tropheus samen leeft in de natuur. Door Tropheus in het aquarium te zetten met verkeerde cichliden kan het onmogelijk zijn de Tropheus op de voor hem vereiste manier te houden.

De rotskusten van het meer, waar de Tropheus vandaan komt, zijn ook de habitat van verschillende andere cichliden. Deze vissen komen ook alleen daar voor en hebben ongeveer hetzelfde voedsel zoekgedrag van de Tropheus. Er zijn wel enkele verschillen.
De Simochromis babaulti van de omgeving van Kigoma is een cichlide die veel lijkt op de Tropheus. Hij komt ook voor in het rotsbiotoop maar in tegenstelling tot Tropheus die alleen de algen afgraast, is deze cichlide ook een ‘graver’ en vindt hij ook voedsel in de bodemlaag. Indien deze Simochromis babaulti alleen zou leven van de algengroei op de rotsen zou er in dit zelfde biotoop geen plaats zijn voor hem ... of Tropheus. De voedsel concurrentie zou voor een van beiden zeer nadelig zijn.

Tropheus leeft op vele plaatsen ook samen met de meeste types van de "paardenneuzen", zoals Eretmodus cyanostictus, Spatodus erythrodon en Tanganicodus irsacae. Dit zijn kleinere cichliden die in zeer laag water leven in de rotsbiotopen waar de kleinere stenen voor komen die goede schuilplaatsen bieden.
Ook enkele soorten van het geslacht Lamprologus zijn vertegenwoordigd in het rotsbiotoop, maar deze zijn meer gespecialiseerd in het leven aan de rand van dit biotoop, in de zone waar de rotsbodem over gaat in zand. Dit wil zeggen dat ze hun voedsel gaan zoeken in het zandbiotoop en de rotsen gebruiken als schuil- en paringsplaatsen.
Van zo een type is Neolamprologus tretocephalus wel een van de meest voorkomende.

De leden van het geslacht Petrochromis komen ook voor in dit rotsbiotoop. Opnieuw lijkt het er op alsof de natuur de verschillende geslachten en soorten een zeer afgelijnd biotoop en een daarbij passende rol heeft toebedeeld want de Petrochromis die een zuivere algeneter is komt nooit voor op dezelfde plaats waar ook de Tropheus leeft. Men heeft bv. Petrochromis trewavasae zeer dicht bij Tropheus opgemerkt maar ook gezien dat de rotsen waar deze Petrochromis zijn algen afknaagde een grovere oppervlakte hadden dan de rotsen waar Tropheus ging grazen. Deze rotsen waren van een gladder type. Wanneer men de mond van de Petrochromis bekijkt ziet men dat zowel de mond als de tanden buigzamer zijn dan deze van de Tropheus en dat stelt deze cichlide in staat om algen af te knagen op plaatsen waar Tropheus dit niet kan.

Het samenleven van de Tropheus met de geslachten hiervoor besproken ziet er harmonisch uit, iets wat we ook kunnen waarnemen in onze aquaria.
Onder elkaar zijn Tropheus agressief maar tegenover andere geslachten en soorten zijn ze redelijk vreedzaam. Het is alsof Tropheus die andere soorten geen blik waardig acht, hoe ze zich ook gedragen. (Hij voelt zich iets meer vis.)
Als een Tropheus te dicht bij het voeding- en paringterritorium van een ander mannetje komt waar bv. vrij zwemmende jongen worden bewaakt laat hij zich gewoonlijk goedwillig verjagen zonder enige vorm van protest.
Hiervan kan ik u een voorbeeld geven.
In een 300 liter aquarium leefden meerdere Julidochromis families met jongen. In dat zelfde aquarium had ik een massa volwassen Tropheus van verschillende soorten en kleurvarianten. Op een dag waren bij een wijfje van de Julidochromis regani enkele honderden jongen van ca.10mm "buiten op wandel". Ze bevonden zich boven in het aquarium in het open water dicht bij elkaar. Ze waren een zeer gemakkelijke prooi voor de grote Tropheus. Het wijfje van de Julidochromis probeerde de jongen samen te houden terwijl ze tegelijkertijd woeste uitvallen deed naar de potentiële Tropheus die te dicht kwamen, maar het was eigenlijk verspilde moeite. De Tropheus zwommen nl. verschillende keren door de groep zonder ooit naar een jong visje te happen. Dit illustreert toch wel dat men in het huiskamer aquarium ook enkele andere soorten bij Tropheus kan zetten en de Julidochromis soorten zijn wel ideaal.

In de natuur leeft Tropheus natuurlijk ook samen met vijanden en een van de meest voorkomende is wel een andere cichlide namelijk Perissodus microlepis en Perissodus eccentricus, die uitgesproken roofcichliden zijn. Ze hebben zich gespecialiseerd in het verorberen van de vinnen en schubben van hun slachtoffers. In een proefaquarium heeft men aangetoond dat de Tropheus het snelst leerde van alle cichliden de aanvallen van deze roofcichlide te vermijden, simpelweg door zich op te houden onder de rover die gewoonlijk aanvalt door van onderuit naar de buik van de mogelijke slachtoffers te schieten.

We moeten er ook aan denken dat Tropheus en vooral de jongen ook in water leven dat niet bijzonder diep is en dat daarom ook potentiële vijanden vanuit de lucht kunnen komen. Hier hebben we de visarend (Concuma vocifer). Vanzelfsprekend heeft hij zich niet gespecialiseerd in het vangen van Tropheus maar het is wel zo dat hij voorkomt nabij het Tropheus biotoop omdat we hier dikwijls dichte populaties in laag water zien en dat geeft automatisch betere voeding mogelijkheden aan de visarend.
Buiten de cichliden komen er toch ook vele andere vissen in dit rotsbiotoop voor. Het zou ons echter te ver brengen om daar op in te gaan en het zou niet actueel zijn met ons Tropheusaquarium.
Het evenwicht in de natuur is dus perfect en de enige factor die de wanorde brengt in deze verhouding is de mens die met zijn honger naar wetenschap en gewin op verstorende wijze ingrijpt door te proberen zoveel mogelijk van deze mooie en interessante cichliden te vangen.

 
RocketTheme Joomla Templates