Lilaeopsis.jpg
Teleocichla - ook een dwergcichlide van Zuid-Amerika Afdrukken

Gedurende lange tijd was enkel de Retroculus bekend, als cichlide die in snelstromend water voorkwam, uit Zuid-Amerika. In 1964 verzamelde de ichtyoloog Gosse en de Belgische Koning Leopold III, een kleine cichlide die in de bovenloop van de Rio Xingu leefden. Deze rivier ligt ten zuidoosten van de Amazone en mondt ook uit in de Amazone. In zijn bovenlopen zijn verschillende stroomversnellingen waar die cichliden werden gevonden. Deze dieren werden geconserveerd en kwamen terecht in een Brusselse verzameling waar ze werden onderzocht.

Het duurde echter 20 jaar tot de Zweedse ichtyoloog Küllander aan de hand van dit materiaal het genus Teleocichla opstelde en daar zes soorten van beschreef. In 1988 brachten Kilian, Schliewen en Stawikowski de eerste levende dieren uit Brazilië mee. Sindsdien worden slechts zelden grote groepen Teleocichla ingevoerd door de commerciële importeurs, zodat deze vissen nog niet echt hun weg gevonden hebben in onze aquaria.
Zes soorten zijn wetenschappelijk beschreven en minstens evenveel soorten zijn nog niet beschreven. Alle soorten werden aan de oostelijke zijde van de Amazone gevonden, van de Rio Arapiuns in het westen, tot aan de uitmonding van de Amazone. Meestal worden ze in klaar water gevangen, waarbij het zich niet enkel gaat om zijrivieren van de Amazone. Ook in de Rio Araguari,  is een Teleocichla-soort gevonden (Stawikoski 1991). Veelvuldig zijn deze cichliden gevonden in stroomversnellingen, maar ook op zandbodems in rustiger water.

Het houden van deze vissen stelt de liefhebber voor kleine bijzondere problemen, wanneer we de specifieke leefomgeving willen nabootsen in het aquarium. Men moet in ieder geval genoeg schuilplaatsen maken onder stenen, of holen voorzien. Van hieruit bewaken ze hun territorium en gebruiken dit om eieren af te leggen. De onderlinge agressiviteit is veelal uitgesproken, iets waar men rekening moet mee houden bij het inrichten van het aquarium moet minstens 80 cm lang zijn. De waterwaarden zijn bij het houden niet van groot belang en ook voor het kweek van deze helderwater liefhebbers hebben we geen bijzonder voorbereid water nodig.
Teleocichla zullen in het begin niet direct droogvoer aannemen. Men voedt hen in het begin best eerst met levend voer, om zo naar diepvries en in later stadium ook droogvoer te geven.

Nog maar één geslaagde kweek is er bekend en die is van Rainer Stawikoski. Bij hem lege het koppel, na een heftige balts, die van het mannetje uitging, hun eieren in een klein hol. Het ging hier om Teleocichla gephyrogramma. De gelegde eieren werden door het vrouwtje bewaakt in het hol en het mannetje bewaakt de omgeving. Na 15 dagen zwemmen de jongen vrij rond en verlaten het nest dat nog steeds bewaakt wordt door het vrouwtje.

Christoph Seidel (persoonlijke mededeling) verzorgde zijn Teleocichla als volgt. Het ging hier om Teleocichla die van de Rio Arapiuns kwamen en die Teleocichla proselytus noemen. Hij hield deze vissen in een aquarium van 100x 50x 25. De waarden in het aquarium waren; 30°C, een pH-waarde van 5 en een hardheid van 1. Dit waren ongeveer de waterwaarden die gemeten werden op de vindplaats. Een pomp van 600 1/h zorgt voor een krachtige strooming. Ook hier legde het koppel af in een hol. Het wijfje alleen bewaakte de 25 rode eieren, die aan de bovenkant van het hol plakten.

Het mannetje werd niet geduld bij de eieren en later ook niet bij de jongen. Na de paaien verbergt het vrouwtje als het ware het hol door zand van voor het hol voor te leggen of te bouwen. Pas na vier dagen kwamen het vrouwtje er voor een eerste keer uit om te eten. Na in totaal 12 dagen waren  de jongen voor het eerste maal voor het hol te zien. Ze aten in het begin pas ontloken Artemia en groeiden vrij snel. Het wijfje bewaakte de jongen gedurende 6 weken en die alles om en rond het hol. Bij een grootte van 2 cm begonnen de Teleocichla agressief te doen tegen elkaar en verlieten stilaan het hol. Na vier maanden hebben ze ongeveer een lengte van vier centimeter bereikt.

Bij niet alle Teleocichla's wordt de broedplaats enkel door het vrouwtje bewaakt. Stawikowski en Warzel hebben al berichten van Teleocichla cinderella, waar moeder en vader het samen doen. Het blijft nog een beetje wachten op andere kweekresultaten van andere Teleocichla's.

 

 

 
RocketTheme Joomla Templates