FY013.jpg
Calcium in zeewater Afdrukken

 

 uit Wondersea Marine Aquarium - Bron: Zilverhaai Beringen

In zeewater is een van de elementen die er van nature in voorkomt onder andere Calcium. De concentratie is wereldwijd ongeveer 410 milligram per liter (mg./Ltr.). Een aantal dieren en planten (bijvoorbeeld tweekleppige, steenkoralen, rode kalkalgen en de groene Halimeda) die in zee leven en in staat zijn om calcium uit het zeewater op te nemen en om te zetten in de bouw van hun kalkskelet. De kalk die in dit skelet wordt afgezet heeft als officiële naam Calciumcarbonaat, ook al spreken wij bijvoorbeeld over koraalzand, schelpengruis of foraminaferenzand, wanneer we het hebben over de verschillende verschijningsvormen van kalk. Zoals een ieder kan zien lossen levend steen, de schelp van de oester, of koraalzand in het aquarium niet vanzelf op, wat er op duidt dat kalk moeilijk zoniet slecht oplosbaar is in zeewater met een pH-waarde, die in ons aquarium gebruikelijk is.
We kunnen daarom ook niet echt spreken over het kalkgehalte van het water! Doen wij dit, dan bedoelen wij eigenlijk de calciumconcentratie in het zeewater.
Het actief opnemen van het element Calcium door dieren en planten uit het zeewater zal er toe leiden, dat de hoeveelheid calcium in het water zal dalen. Per liter zeewater zal de concentratie steeds lager worden. Bij een te lage concentratie zal de groei van de verkalkende organismen naar alle waarschijnlijkheid afnemen, hoewel niemand precies kan zeggen wanneer en bij welke concentratie dat gebeurt. Er zijn echter aanwijzingen uit aquaria dat de groei van rode kalkalgen achteruit gaat bij calciumconcentraties van minder dan 250 milligram per liter zeewater.
Daarom zullen wij regelmatig de calcium concentratie moeten testen, en aanvullen tot een concentratie die zich bevind tussen de 425 en 475 milligram per liter zeewater.

De Kalk Reactor

Wat is de bedoeling van de Kalk Reactor?
Met een kalk reactor is het de bedoeling, de door de dieren en kalkwieren verbruikt calcium aan te vullen. Voor de opbouw van hun kalkskelet hebben vooral Koraal, Doopvontschelpen en Kalkwieren vrij grote hoeveelheden calcium nodig. Samen met calcium wordt bicarbonaat verbruikt om kalk te vormen voor de opbouw van het skelet. Hierdoor zal de tijdelijke hardheid, ook wel carbonaathardheid (KH) genoemd dalen. Een lage KH betekent dat het bufferend vermogen minder wordt en dat de zuurgraad (pH) vrij plotseling kan gaan dalen.
Een reactorvat vullen wij met calcium houdend substraat bijvoorbeeld schelpgrit, gebroken koraal of iets dergelijks, hieraan voegen wij gecontroleerd water en koolzuurgas toe. In de reactor zal de pH waarde dalen waardoor calcium in oplossing kan komen.

Chemische reactie

CaCO3 + CO2 + H2O     >>>>     Ca2+ + 2HCO3-                             .


Calcium carbonaat + Koolzuur + Water               Calcium hydrogeencarbonaat (in oplossing)
Het met koolzuur aangezuurde water met een pH van circa 6,5 is in staat kalk op te lossen.
In het reactorvat wordt het zure water constant rond gepompt waardoor calcium opgenomen kan worden.
Het op deze manier verrijkte water brengen wij druppelsgewijs naar het aquarium terug.

 
RocketTheme Joomla Templates