FY014.jpg
Pterois volitans – koraalduivel Afdrukken

Orde : Scorpaeniformes

familie : Scorpaenidae

geslacht : Pterois en soort : Pterois volitans.

Het geslacht Pterois kent acht gelijkvormige soorten die alle bekend staan als koraalduivel, schorpioenvis of zebravis. Als één van de mooiste koraalbewoners zweeft deze vis met zijn vele getekende, wervelende vinnen statig en sierlijk in de stromingen langs de kust. Een onbezonnen roofdier of onoplettende duiker krijgt echter een pijnlijke les: in de veerachtige opsmuk gaan scherpe stekels schuil, met een gif dat voor de mens dodelijk kan zijn.

In de ondiepe wateren van de koraalriffen glinstert het van de vissen die op schitterende juwelen lijken, maar de koraalduivel is daar overdag zelden bij. Hij houdt zich liever schuil in schaduwrijke hoekjes en spleten of drijft vrijwel roerloos boven de zeebodem terwijl hij zachtjes met zijn vinnen roeit.

De koraalduivel is een nachtelijke jager die, als hij diep in het water ligt, met zijn strepen en vinnen goed gecamoufleerd is tussen de kleurrijke algen en koralen. Dit rustige dier gebruikt zijn giftige stekels alleen om zich tegen roofdieren zoals grotere vissen te verdedigen. Ter waarschuwing duwt hij zijn kop omlaag, spreidt zijn vinnen uit en richt soms zijn stekels op zijn belager. Dieren die het wagen om een stekel aan te raken zullen dat geen tweede keer doen.

De koraalduivel heeft geen vaste paartijd. Het vrouwtje en mannetje komen aan het wateroppervlak samen en voeren een korte balts uit. Zij geeft haar eitjes af, die als één grote geleimassa aan elkaar plakken en hij geeft zijn sperma af om die in open water te bevruchten. De gelei lost op en de jonge vissen komen na een paar dagen uit. Eerst zijn ze bijna doorzichtig, met een doorsnede van een paar millimeter, en ze brengen de eerste maanden door in het kalme water dicht bij de kust (soms in riviermondingen) en voeden zich met plankton.

De meeste rifvissen zijn overdag alert en snel genoeg om de vrij trage koraalduivel, die eigenlijk alleen in het donker succes heeft met jagen, te ontlopen. Zijn ogen zijn perfect aangepast om in het donker de vage contouren van onoplettende slachtoffers waar te nemen. Hij verandert heel subtiel van kleur om zijn camouflage te verfijnen en hij beweegt zo traag dat de vissen, krabben of garnalen niet doorhebben welk gevaar ze lopen. Hij blijft op de loer liggen en drijft zijn prooi in een doodlopend stuk tussen het koraal tot hij toeslaat.

De koraalduivel komt nog overal in grote aantallen voor. Het is een populaire, makkelijke aquariumvis die nog steeds legaal in het wild gevangen mag worden. Er is nog geen direct gevaar voor overbevissing. Sinds 2000 heeft de koraalduivel zijn verspreidingsgebied zelfs uitgebreid naar de Atlantische kust van de Verenigde Staten.

 
RocketTheme Joomla Templates